Deze babysite is een onderdeel van groeimee.nl
Maak zelf een gratis babysite | inloggen
buikbabypuk.groeimee.nl

13:08:20 (40 weken precies: dinsdag 17 mei 2011)

Vandaag weer een buikfoto gemaakt. Wat een buik heb je weten te maken Puk, ik ben diep onder de indruk. En anderen trouwens ook. Oma zei: 'tis ene hele toeter,was hij er maar uit,je hebt nog heel wat voor de boeg,je zou haast medelijden krijgen.Maar ja wat er in zit moet er ook uit.' En gisteren met het dansen was men ook zeer onder de indruk. De buik is wel erg indrukwekkend vond men 'zo rond, zo groot en zo hoog'. En 'of ik zeker weet dat het er geen twee zijn?' Ja ja Puk en dat heb jij helemaal in je eentje voor elkaar weten te krijgen. Je maakt indruk! :-)

Tja... vandaag dus precies uitgeteld. En het is volle maan. Dan worden er toch meer baby's geboren bij volle maan? Lijkt me een uitgesproken mooi moment om geboren te worden. Maar ja ... ik geloof niet dat je daar al zin in hebt. Het blijft redelijk rustig in de buik. Nou ja met weeën dan enzo. Zo nu en dan een oefenwee maar niks waarvan ik denk dit gaat een baby opleveren. Jij bent wel heel actief. Een goed teken, je hebt het er nog prima naar de zin. Voel wel dat de plaats nu echt op aan het raken is. Als jij druk je aan het uitrekken bent dan voel ik me alsof ik bijna ontplof. En of je jezelf er zo ieder moment uit kunt lanceren zoveel druk.

Ik probeer geduldig te blijven. En nog zoveel mogelijk leuke dingen te doen. Maar ja, ik zit nu echt op hete kolen. Had toch echt verwacht dat je net als je broers er tegen deze tijd al lang en breed zou zijn. En natuurlijk kan ik het ook allemaal wel relativeren: het duurt nog maximaal 2 weken (en wat is nou 2 weken op een mensenleven), het gaat jou en mij nog heel goed, het duurt gewoon zolang als het duurt, nu gewoon even lekker genieten van jou in mijn buik (zo lekker!) en goed werk heeft tijd nodig. Maar ja... ongeduldig ben ik wel. De ooievaar mag nu wel eens komen van mij.

Maar alhoewel geduld hebben niet mijn sterkste kant is, is dit wachten veel minder erg als het wachten in het begin moet ik eerlijk zeggen. Wat een angsten heb ik doorstaan de eerste 13 weken. Wat was het spannend of je wel bij ons zou blijven. Dat hoopte ik wel natuurlijk maar na 5x een miskraam was de angst erg groot. Het 10x op een dag kijken of er bloed te zien is, de dagen die vooruitkropen en maar geen 13 weken wilden worden. Dat was pas echt vreselijk wachten. Hierbij is het nu wachten een peulenschilletje. Wachten op iets leuks. En tot die tijd mezelf zien bezig te houden met leuke dingen. Er valt niets te zeuren dus (al doe ik dat natuurlijk nu toch wel ;-)).

Verder gaat dus alles zijn gangetje. Met vreemde gênante situaties die je als hoogzwangere mee maakt. En lachende mannen om me heen die het gelukkig allemaal goed gemutst opvangen.

De jongens worden ook al ongeduldig. Je moet er wel eens uit zei André gisteren nog tegen jou terwijl hij op mijn buik tikte. Frank had je ook al verwacht. Hij is nog niet zo ongeduldig op zich. Wel gefocust op de dag dat je komt. Ik heb hem namelijk beloofd dat hij een dagje vrij mag als jij geboren bent. Nou dat dagje vrij moet dus op donderdag of vrijdag vallen van Frank, dat zijn z'n langste dagen op school namelijk en dat gun je hem toch wel hé. En van André, die intussen met de examens bezig is, mag je alleen komen als hij geen examen heeft. Papa vind het ook erg spannend. De komende dagen komt wel niet zo goed uit voor hem als je komt: woensdag, donderdag en vrijdag zit hij in Amsterdam namelijk. Hij zou eigenlijk ook in Amsterdam slapen maar gelukkig komt hij wel naar huis 's avonds. En dan heb je dus ook nog je ongeduldige moeder die je liever nu als dadelijk heeft. Er wordt dus een heel eisenpakket aan je komst gesteld, probeer daar maar eens aan te voldoen ;-). Niks van aantrekken, iedereen straal negeren en gewoon komen als het jou uit komt! Maar nog wel een laatste tip voor vandaag: het is dus vanmiddag precies om 13:08:20 volle maan. Ik reken er toch wel op dat dan spontaan mijn vliezen breken! ;-)


1 reactie

ivonne schrijft:

Ha die Suzie,

Nu kun je echt af gaan tellen denk ik,nog maximaal 336 uur,veel succes met het laatste stukje!
liefs,

Ivonne

Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit babyverhaal.

naam *
bericht *
   Stuur mij een e-mail bij nieuwe reacties op dit verhaal.

Laatste foto's

Laatste foto's
Laatste foto's
Laatste foto's
Laatste foto's
Laatste foto's
17 maanden +

Laatste reacties

Meer reacties

Blijf op de hoogte!

Laat je e-mail achter en ik stuur je een mailtje als ik een nieuw verhaal of nieuwe foto's op de site heb gezet.

E-mail adres: