Deze babysite is een onderdeel van groeimee.nl
Maak zelf een gratis babysite | inloggen
buikbabypuk.groeimee.nl

Een prachtig klein mens met een eigen karakter en wil (17 mei 2012, 11 maanden +)

Er zijn weer 2 tandjesdoorgebroken. Dit keer boven. Nu kun je dus echt bijten. Stukjes van je eten. Maar ook flink in mijn vinger als ik wil voelen hoe ver je tandjes al door zijn.

We proberen echt zuinig op je te zijn. Toch gaat opgroeien niet zonder slag of stoot. Vorige week viel je van de bank af, op je neus (bloedneus). Je zat bij André die je een stukje van zijn appeltaart gaf. Wild enthousiast wilde je je opeens op de rest van de taart storten. Waarbij je dus van de bank viel. André voelde zich vreselijk schuldig maar kon er echt niets aan doen. En ik heb vorige week bij het vastmaken van het riempje van je wandelwagen er per ongeluk een stukje vel bij geklemd omdat er opeens een handje tussen glipte. En je hebt hier en daar blauwe plekken van het omduikelen met al die capriolen van je (lopen langs dingen, gaan zitten, staan, kruipen, klimmen). En je pinknageltje is er af gegaan omdat je woest een schuiflaadje dichtschoof. Dat je dus met je andere handje nog vast hield. Tja, we letten echt wel goed op je, zijn ook echt zuinig op je, echt. Maar zo nu en dan gaat er dus wel eens wat mis.

Je hebt je eerste moederdag mee gemaakt. Voor mij de eerste met jou. Een prachtige dag. Je had een mooi zelf geknutseld krijtbordje met voetafdrukjes en een mooie spreuk. Een een doos Merci die je onder begeleiding van papa had gekocht. Een slimme aankoop heb je ontdekt, papa gaf je een klein stukje chocola, en sinds die tijd wordt je helemaal hyper blij als je Merci ziet: daar wil je ook een stukje van. Ik vind moederdag zo leuk. Er gaat echt niets boven een met liefde zelf geknutseld werkje met een lief gedichtje. Dat is zoooooo hartverwarmend. Ik heb het op de wc gehangen en iedere keer als ik daar kom (en dat is dus nogal vaak op een dag :-)) word ik helemaal blij.

Je bent al goed met taal en communicatie bezig. Je hebt intussen door dat je ook kan wijzen naar dingen en dat dat wel erg handig is. Soms zeg je dan ook al: "die". Of je maakt grijpbewegingen met je handje om duidelijk te maken dat je het aangewezene graag wilt. Je probeert al dingetjes na te zeggen. Zo was je met opa aan het spelen dat jullie aan het bellen waren. En opa zei "bla bla bla" tegen de telefoon. En toen jij de (speelgoed) telefoon had, zei je ook "baa baa baa". Je bent trouwens heel erg dol op de gewone telefoon. Je luistert heel goed naar wat er gezegd wordt en begint al langzaam maar zeker door te krijgen dat het dan de bedoeling is dat je iets terug zegt. Oma, opa, papa, André, Frank: je bent dol op iemand aan de telefoon spreken. Als je ziet dat ik de telefoon heb, leg je je handje tegen je oor als gebaar dat jij ook wilt bellen. Je snapt natuurlijk niet dat je niet altijd even mag mee kletsen (als er iemand van het werk belt bijvoorbeeld) en dan word je best boos. 

Je kruipen gaat echt geweldig. Starte het allemaal langzaam en moeizaam; nu cross je met grote snelheid op handen en knieën overal op af. De vrijheid die je daardoor hebt vind je geweldig. Het maakt ook dat je je zekerder voelt. Wilde je eerst eigenlijk binnen een straal van een meter van mij blijven, nu weet je dat als ik even wat verder weg ben (even naar de wc, keuken, buiten, etc.) dat je je zo bij me bent als je dat wilt. Dat maakt dat je je verder van me af durft te bewegen. Bijvoorbeeld met de bal. Dan gooi je die weg en kruip je er blij achter aan. Gooit hem weer weg. Etc. Of je brengt hem naar mij en ik moet hem dan weggooien (het lijkt wel apporteren met een hondje) :-)). Je durft ook best even alleen naar buiten als ik in de keuken eten sta te koken. Ja, je wereld wordt al echt groter.

Je loopt ook al aan de hand. Dat vind je geweldig leuk. Je kan er ook geen genoeg van krijgen. We hebben ook al buiten met je gelopen. Met schoentjes aan. Dat vond je wel vreselijk onhandig, schoenen. Die laten we voorlopig nog maar uit. Wat je ook erg leuk vind is racen op je koetjeskar. Hoe harder hoe liever. Dan lach je blij. Aan je koetjeskar loop je ook al onder begeleiding.

Er wordt heel wat afgespeeld met andere kinderen: op het kinderdagverblijf, met vriendje Jan, met de baby's van de zwangerschapsgym, het babyzwemmen en de muziekles. Ik vind het heerlijk al dat kleine spul bij elkaar. En ik denk ook dat het goed voor je is. Je moet nog wel leren beter voor jezelf opkomen. Als iemand iets van je afpakt dan laat je dat nog gewoon gebeuren en kijk je alleen maar wat beteuterd. Dat mag nog wel wat assertiever, maar dat komt ook nog wel.

Intussen ben je zo goed als van de potjesvoeding af 's avonds. Nieuwsgierig proef je wat wij eten. Niet alles vind je lekker maar wel al veel. Je bent vooral groot voorstander van soep. Vanavond at je asperges, die vond je ook lekker. Je lievelingseten is nu spaghetti. Heerlijk vind je dat. En ik vind het een genot om je zelf te zien eten. Vakkundig werk je de sliertjes naar binnen. Daarna mag je lekker in bad. Want zelf spaghetti eten maakt wel vies :-).

We zijn ook nog een paar dagen naar het mooie Cochum geweest in Duitsland: jij, papa en ik. We hebben het er heerlijk gehad!

Van oma kregen we de gegevens van het consultatiebureau van papa. Zo leuk om te zien. Jij zit beter in de groeicurve als papa.. Je zit precies op de middenlijn. Papa zat er onder. Papa baalt: die is nogal competitief ;-). Bij je laatste check bij het consultatiebureau woog je 9,4 kg en was je 74 cm lang. Prima! De prik was minder leuk. Je kreeg wel een heel dikke kus van papa.

Lieve Maarten, precies een jaar geleden was ik (wij) uitgeteld. http://buikbabypuk.groeimee.nl/babyverhaal/22178/130820-40-weken-precies-dinsdag-17-mei-2011/.

Zo ongelofelijk dat jaar dat intussen voorbij is gegaan. Een prachtige bevalling. Een prachtige baby. Een jaar met veel avonturen. Een jaar waarin jij je ontwikkeld hebt tot een goedlachs jongetje. Een echte knuffelaar. Een echte onderzoeker, gedreven en pienter. Een prachtig klein mens met een eigen karakter en wil. En 25 mei word je dan een dreumes en ben je baby af. De tijd vliegt echt voorbij!


Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit babyverhaal.

naam *
bericht *
   Stuur mij een e-mail bij nieuwe reacties op dit verhaal.

Laatste foto's

Laatste foto's
Laatste foto's
Laatste foto's
Laatste foto's
Laatste foto's
17 maanden +

Laatste reacties

Meer reacties

Blijf op de hoogte!

Laat je e-mail achter en ik stuur je een mailtje als ik een nieuw verhaal of nieuwe foto's op de site heb gezet.

E-mail adres: