Deze babysite is een onderdeel van groeimee.nl
Maak zelf een gratis babysite | inloggen
buikbabypuk.groeimee.nl

Ongeleid projectiel van anderhalf (zondag 25 mei 2012)

Vandaag ben je dan precies 1 ½ jaar, Maarten! Tjonge al 1 ½. Maar ook pas 1 ½. 1 ½ jaar! 1 ½!!

Van een piepklein frummelke 1 ½ jaar geleden ('wat was dat een fijne dag' zei je papa net) naar een dynamisch jongetje ( lees 'ongeleid projectiel') van 1 ½. Über cute! Über leuk!

Je loopt blijmoedig door je leven. En door alle avonturen die het leven heeft te bieden. En dat zijn er veel. Want wat is er veel te ontdekken. Lachend, genietend, zingend en dansend wel te verstaan. Je maakt echt een feestje van het leven :-). Een jongetje van 1 ½ is een echte hedonist.

Genieten dus. Maar ook hard werken dus. Voor jou. Maar ook voor mij, en voor papa. Een jongetje van 1 ½ is een klein ongeleid projectiel met enorm veel energie. Binnen twee minuten heb je heel je speelgoedkast uitgepakt. Binnen een paar seconden je sap op tafel omgeschud en uitgespreid met je handjes, een sms-je gestuurd naar 112, een poepspoor verspreid door het bed (inclusief op mij), alle artikelen die binnen handbereik liggen tijdens het verschonen van tafel afgegooid, de vissen gevoerd met de koekjes, het laatste slokje wijn van papa opgedronken, de stapel netjes gestreken was die klaar staat om opgeborgen te worden omgetrokken en herschikt... En wat te denken van met een klein ongeleid projectiel van 1 ½ naar de winkel gaan? Dat is een enorme uitdaging! Papa zet je in de boodschappenkar, dat helpt wel iets ja. Ik heb het idee 'hij moet toch eens leren' (lees moet toch eens afgericht cq gedresseerd worden). Je dribbelt dan van hier naar daar. Wil overal aan voelen, draaien, trekken. Van alles uit de rekken halen, met de mandjes (die staan op een onderstel met wieltjes) gaan rijden, overal tussendoor proberen te wringen (ook op plekken waar het niet de bedoeling is om te komen), etc. etc.. Het is echt niet dat je niet lief en braaf bent, alleen tja, wij hebben niet helemaal overeenstemmende ideeën over winkelen. En een jongetje van 1 ½ is gewoon erg ondernemend.

Het kan trouwens ook tot gevaar leiden. Je vingertje tussen de wasmachine deur (je was vol enthousiasme het deurtje dicht aan het doen). Ik zit even op de wc, en jij bent op de deur aan het kloppen en zegt guitig kiekeboe om het hoekje. Ik hoor even niets en dan kreten: ben je opeens de trap opgeklommen en sta je triomfantelijk mij te roepen. Ik doe je in bad en ben even je luier in een zakje aan het stoppen voordat we vergast worden. In een paar seconde ben je woepsiepoepsie uitgegleden en kopie onder gegaan. Je ligt bij mij in bed, vrolijk, je kleine voetjes trappelen blij. En hopla een onverwachte beweging naar links en naar boven en mama heeft een bloedlip. Ja, kleine jongetjes zijn ook gevaarlijk, heb dagen een gevoelige dikke lip gehad.

Soms is er ook frustratie. Dan ben je druk bezig iets duidelijk te maken. En dan snappen die druiloren je allemaal niet. Terwijl jij het toch zó duidelijk aangeeft. Een mens zou toch van minder gefrustreerd raken! Of nog erger, ze snappen je wel maar ze geven geen gehoor aan je dringende verzoek. Wanhopig kun je er van worden dan, huilend op de grond, gefrustreerd je handjes op je hoofd slaand.

Intussen heb je bij je oma, waar je wekelijks met papa gaat ontbijten, een echte 'De Baar' status verworven: je hebt je eigen stoel, je eigen ei en je eigen worstenbroodje. Zo leuk vindt je dat wekelijks naar oma te gaan. Je kan ook al zo mooi oma zeggen :-). Er volgen nu steeds meer woordjes, ik vind het prachtig! Eigen woordjes gebruik je ook. Waar alleen wij als gezin van weten wat ze betekenen. Het vreemdste is daarbij het geluid dat je hebt voor drinken/dorst. Gorgelende diepkelige bijna stervensachtige geluiden. Mijn schuld, ik zei een keer heb je zo'n vreselijk dorst? En daarna maakte ik een geluid dat ik vond passen bij een bijna van de dorst omkomende in de woestijn ronde lopende persoon. En dat heb je dus overgenomen en ben je blijven gebruiken.

Je opa en oma uit Budel komen ook geregeld langs. Er moet dan opgepast worden. Jullie genieten daar alle drie van! We zijn ook al samen met opa en oma naar het Van Abbe museum geweest. En we zijn samen (jij, ik, opa en oma) een weekend naar een plaatsje vlak bij Gent geweest in een huisje. Dat was super gezellig! WE hebben toen ook het mooie Gent samen bekeken. Je keek je ogen uit, muziek op straat en hartstikke veel paarden. Je vond het mooi! Met mij en je papa ben je ook nog naar Antwerpen geweest. En naar Gdansk, daar zijn we ook geweest. Ja, ja, je bent een zeer ervaren reiziger :-).

Het zelf eten gaat echt al heel erg goed. Je lepelt je soepje vakkundig naar binnen en prikt ijverig in je eten. Je maakt enorme vorderingen. Opa en oma waren echt onder de indruk van het verschil in twee weken. Ja je gaat met sprongen vooruit. En niet alleen op het gebied van eten :-).

We gaan iedere dag even samen een frisse neus halen. Even naar de eendjes lopen. Samen langs de Dommel lopen (en ik foto's maken). Naar het speeltuintje. Kinderboerderij. Parkje. Of even in de tuin rommelen. Het weer is herfstig. En best fris. Maar jij bent graag buiten, daar is veel te doen. En ik ben van mening dat het voor ongeleide projectielen goed is om goed afgemat te worden (en papa zei dat het voor mama's ook heel goed is om afgemat te worden ;-)).

We zijn naar de intocht van Sinterklaas geweest. Muziek, een paard, vrolijke mensen en veel kinderen, en een zwarte meneer met pepernootjes. Jammie! 's avonds mocht je je schoen zetten, niet met een wortel voor het paard maar met een stukje brood (want dat geven we ook altijd aan het paard van de kinderboerderij). En de volgende dag lag er een pakje! Een pakje met 4 perpernoten,jammie!

In ieder geval is het leven met jou genieten. Genieten in het kwadraat!

Gisteren zat ik bij je papa op de bank. 'We moeten hem wel nu snel opgeven op de basisschool' zei ik tegen hem, doelend op jou. 'Hij is al 1 ½!' met lichte paniek in de stem toevoegend. Oké toen ik het me hoorde zeggen heb ik zelf ook erg moeten lachen, al 1 ½ en nog niet opgegeven op school, het is ook van de zotte eigenlijk. In de zandbak hoorde ik van een andere mama dat je kinderen rond 1 jaar op moet geven wil je een plekje hebben. Zeer informatieve plaatsen zandbakken. Ik heb de school intussen al een paar keer gebeld, De Reigerslaan, daar heeft je kleine grote broer Frank ook gezeten. Een fijne school, dus daar willen we ook graag dat je heen gaat. Ook lekker dichtbij, wat erg fijn is met schoolvriendjes en spelen. In ieder geval, telkens is de directeur er toevallig (even) niet. En de ouders moeten persoonlijk voor een intake gesprek met hem een afspraak maken. En nu ben je dus al 1 ½. Papa en mama gaan meters maken met je aanmelding.

Ik kijk net naar de website waar ik deze blog altijd plaatst: hij is uit de lucht. Geen melding of niets. Hij is er gewoon niet meer. Paniek! Ik heb de verhalen nergens anders opgeslagen. Ik zou het wel heel erg vinden als alle avonturen weg zouden zijn die ik voor je hebt vastgelegd. Die zijn zo kostbaar! Maar goed, aangezien jullie het blog nu weer kunnen lezen zien jullie ook wel dat het weer goed gekomen is. Ik ga nu wel meteen alle verhalen back-upen!


Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit babyverhaal.

naam *
bericht *
   Stuur mij een e-mail bij nieuwe reacties op dit verhaal.

Laatste foto's

Laatste foto's
Laatste foto's
Laatste foto's
Laatste foto's
Laatste foto's
17 maanden +

Laatste reacties

Meer reacties

Blijf op de hoogte!

Laat je e-mail achter en ik stuur je een mailtje als ik een nieuw verhaal of nieuwe foto's op de site heb gezet.

E-mail adres: